Hanna's Poem
ആയിരം ചോരകൾ പാറി വീണപ്പോൾ ആയിരം ചോരകൾ പാറി വീണപ്പോൾ, മണ്ണിന്റെ മാറിൽ തീ പടർന്നപ്പോൾ, രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന വഴികളിലൂടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ പുലരി തെളിഞ്ഞു. നാടിനുവേണ്ടി ജീവൻ നൽകിയവർ, നാളെയ്ക്കായി സ്വപ്നം കണ്ടവർ, ചോരയിൽ കുതിർന്ന മണ്ണിൽനിന്നും പ്രതീക്ഷയുടെ പൂക്കൾ വിരിച്ചു. ഗാന്ധിജി നടന്നു മുന്നിൽ, അഹിംസയായിരുന്നു കൈയിലെ ആയുധം; സത്യത്തിൻ വെളിച്ചം നെഞ്ചിലേറ്റി ജനതയെ ഒന്നായി ചേർത്തുനിർത്തി. ഇന്ത്യയ്ക്കുവേണ്ടി ത്യാഗം സഹിച്ച്, ജനഹൃദയങ്ങളിൽ ഇടം നേടി; ചോര വീണ മണ്ണിൽ ഇന്നും ഉയരുന്നു ഗാന്ധിജിയുടെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും. ചോരപുരണ്ട സിന്ദൂരം പോലെ, മാതളപ്പൂവിൻ ചുവപ്പുപോലെ, രക്തസാക്ഷികളുടെ ഓർമ്മകൾ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്നു. മഴ പെയ്തു… ചോരമഴ പെയ്തു… മണ്ണും മനസ്സും നനഞ്ഞുപോയി; എങ്കിലും ആ മണ്ണിൽനിന്നുയർന്നു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ പുതുനാമ്പുകൾ. ആയിരം ചോരകൾ പാറി വീണു, ആയിരം സ്വപ്നങ്ങൾ മണ്ണിൽ ചേർന്നു; അവരുടെ ത്യാഗം മറക്കാതിരിക്കാം— നമ്മുടെ ഇന്ത്യയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാം. ആയിരം ചോരകൾ പാറി വീണപ്പോൾ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ പുലരി പിറന്നു; രക്തസാക്ഷികൾ ഉറങ...
